نحوه استفاده از آستین های انبساطی
آستین های انبساط، همچنین به عنوان بوشینگ یا آستین شفت شناخته می شوند، قطعات مکانیکی رایجی هستند که در گیربکس های مکانیکی بر روی شفت ها برای محافظت از شفت و کاهش سایش استفاده می شوند. به طور خاص، عملکرد آستین انبساط این است که شکاف بین شفت و سوراخ یاتاقان را در پایه دستگاه پر کند، در نتیجه پایداری و عملکرد انتقال شفت را تضمین می کند. به طور کلی چندین روش برای نصب آستین انبساط وجود دارد:
1. نصب سرد: آستین را به زور داخل آستین قرار دهید. این روش به طور کلی برای آستین های بلند مناسب است.
2. نصب داغ: آستین را قبل از قرار دادن آن در سوراخ شفت، از قبل تا دمای خاصی گرم کنید. آستین به طور خودکار پس از خنک شدن منبسط و سفت می شود.
3. روش اکستروژن: یک شیار گوهای-در یک زاویه مشخص ایجاد کنید و آستین را در شیار فشار دهید تا به انبساط و سفت شدن برسید.
مواد متداول برای آستین های انبساط
آستین های انبساط عموماً از چدن، آلیاژهای مس، آلیاژهای مس{0}}آلومینیوم، فولاد و غیره ساخته می شوند. انتخاب مواد خاص به محیط استفاده و الزامات بستگی دارد. به طور کلی، آستین های انبساط چدنی برای ماشین های-با سرعت بالا، بار{4}}بالا، سنگین-و بزرگ مناسب هستند و دارای استحکام کششی و پایداری حرارتی بالایی هستند. غلاف های انبساط آلیاژ مس برای ماشین آلات با سرعت متوسط تا-بالا-با سرعت متوسط-مناسب هستند، مقاومت در برابر سایش و هدایت حرارتی خوبی ارائه می دهند. آستینهای انبساط آلیاژی مس{10}}برای ماشینآلات با سرعت بالا، کم-بار{12}}با دمای بالا و{14}}سرعت، بالا-بار،{16}}درجه حرارت بالا مناسب هستند. آستین های انبساط فولادی برای کاربردهایی که نیاز به دقت و گشتاور بالایی دارند و استحکام و سختی بالایی از خود نشان می دهند مناسب هستند.
خلاصه آستین های انبساط معمولاً اجزای مورد استفاده در گیربکس های مکانیکی هستند که برای محافظت از شفت ها و کاهش سایش نقش مهمی ایفا می کنند. برای اطمینان از اثربخشی و پایداری آستین انبساط، باید مواد مناسب را انتخاب کرد و روش نصب صحیح را بر اساس محیط عملیاتی و الزامات به کار گرفت.
